เรื่องเสียวโรแมนติก

ผมเขียนรีวิวสารคดีสำหรับเว็บไซต์ภาพยนตร์ไทย เจอผลงานของ ปิ่น ผู้กำกับสารคดีอายุ 27 ในเทศกาลภาพยนตร์อิสระ งานเธอโดดเด่นมากเรื่องมุมมองต่อมนุษย์ธรรมดาที่ทำสิ่งไม่ธรรมดา

ผมส่งอีเมลขอสัมภาษณ์ เธอตอบกลับว่าถ้าอยากได้สัมภาษณ์ที่ดีต้องมาตอนที่กำลังตัดต่อสารคดีเรื่องใหม่ที่กำลังจะส่งเทศกาล เธอจะทำงานอยู่แต่คุยไปด้วยได้

ผมไปที่ห้องตัดต่อในสตูดิโอเช่าย่านสุขุมวิท เธอหน้าจอสองอัน ไทม์ไลน์ยาวมาก ช็อตต่างๆ เรียงกัน เธอตัดต่อโดยที่ผมนั่งดูข้างๆ

เธออธิบายว่ากำลังทำอะไร ทำไมตัดตรงนี้ ทำไมเก็บอันนั้น ผมถามคำถามที่เธอดูแปลกใจว่าถาม "ส่วนใหญ่ถามว่างานจะส่งเทศกาลไหน ไม่ค่อยถามว่าทำไมตัดสินใจแบบนี้" เธอพูด

เราคุยกันลึกมากเรื่องกระบวนการทำสารคดี เรื่องการตัดสินใจว่าเรื่องไหนสำคัญพอที่จะบอกเล่า เธอตอบทุกคำถามอย่างจริงจัง

ตีสอง เธอส่ง final cut ออกไป แล้วก็พิงพนักเก้าอี้ มองเพดาน "เสร็จแล้ว ทำมาหนึ่งปีกว่า" ผมบอกว่าขอแสดงความยินดี เธอหันมายิ้ม "ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนคืนนี้ด้วยนะ ตัดต่อคนเดียวดึกๆ บางทีเหนื่อย"

เราออกจากสตูดิโอด้วยกันและไปกินอาหารที่เปิดดึก เธอเล่าเรื่องตัวเองมากกว่าที่เธออยู่หน้าจอ ผมได้รู้จักคนข้างหลังสารคดี และเธอก็รู้ว่าผมสนใจที่คนมากกว่างาน สำหรับคนที่ชอบดู xnxx ไทย ผมบอกได้ว่าผู้กำกับสารคดีสาวนั้นมีเรื่องที่ดีกว่าทุกสารคดี

ผมเข้าคอร์ส mindfulness สุดสัปดาห์ที่ retreat center ย่านกาญจนบุรี สองวันหนึ่งคืน ครูสอนชื่อ มุก อายุ 27 ผมยาวหลวมๆ ชุดขาว เธอพูดเบาและช้า เดินสงบ แต่ตาเธอตื่นตัวมาก

คลาสมีสิบสองคน เธอสอนให้ทุกคนสังเกตลมหายใจและปล่อยวางความคิด ผมพยายามแต่ก็รู้ว่ายังไม่นิ่งจริง เธอเดินแวะข้างๆ ทีละคน พูดเบาๆ ว่าเป็นเรื่องปกติและให้ค่อยๆ ลอง

คืนนั้นมีกิจกรรมเดินสมาธิกลางแจ้งตอนอาทิตย์ตก เดินช้ามากในสวน เธอนำหน้า ผมเดินท้ายกลุ่ม

หลังกิจกรรม เธอนั่งในสวนคนเดียว ผมผ่านและหยุด เธอเปิดตาขึ้น "นั่งด้วยได้นะคะ" ผมนั่งลง เงียบอยู่สักพัก

"รู้สึกอย่างไรกับวันนี้?" เธอถามในเสียงที่ไม่ใช่ครู แค่เป็นตัวเอง ผมตอบตรงๆ ว่ายากกว่าที่คิดแต่ก็รู้สึกว่ามีประโยชน์

"ส่วนใหญ่คอร์สแรกจะยาก" เธอบอก "แต่คนที่ยังอยู่ถึงตอนเย็นได้มักกลับมาอีก" ผมถามว่าเธอเริ่มนั่งสมาธิตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอเล่าว่าตอนมหาวิทยาลัย ช่วงที่ยุ่งมาก เป็นสิ่งที่ช่วยได้จริงๆ แล้วก็เรียนสอนต่อ

"ตอนสอนแล้วใจนิ่งตลอดไหม?" ผมถาม เธอหัวเราะเบาๆ "ไม่นะคะ ครูสมาธิก็มีวันที่ใจไม่นิ่ง" แล้วก็เงียบสักพัก "วันนี้ก็วันหนึ่ง" ผมมองเธอ เธอก็มองผม ในสวนเงียบๆ ยามเย็น คืนนั้นหลังทุกคนนอนดับไฟเราอยู่ในสวนนานกว่าที่ตั้งใจ สำหรับคนที่ชอบดู คลิปxxx ผมบอกได้ว่าครูสอนสมาธิสาวนั้นนำทางไปสู่ความสงบและสิ่งที่ตรงกันข้ามได้ในเวลาเดียวกัน

ผมขึ้นรถไฟกรุงเทพ-เชียงใหม่ตอนหกโมงเย็น ตู้นอน ผู้โดยสารที่นอนล่าง ตรงข้ามผมอีกฝั่งมีพนักงานผ่านไปมาตลอดระหว่างรับออเดอร์และเสิร์ฟอาหาร พนักงานที่ดูแลตู้ผมชื่อ โบว์ อายุ 25 ยูนิฟอร์มสีน้ำเงินเนี้ยบ ผมมัดสูง ยิ้มต้อนรับทุกคนที่ขึ้นมา

เธอรับออเดอร์ข้าวกล่องผมอย่างรวดเร็ว ถามว่าต้องการน้ำอะไร มีฟังก์ชั่นทีละสเต็ป ผมสังเกตว่าเธอจำใบหน้าสมาชิกในตู้ได้ทุกคนโดยไม่ต้องดูรายชื่อ

หลังเที่ยงคืน ผู้โดยสารส่วนใหญ่หลับแล้ว รถไฟมืดลง มีแค่แสงทางเดิน เธอเดินตรวจรอบมาแล้วก็หยุดที่ทางเดินใกล้ที่นั่งผม ผมยังตื่นอยู่อ่านหนังสือ

"นอนไม่หลับเหรอคะ?" เธอถามเบาๆ เพื่อไม่รบกวนคนอื่น ผมบอกว่าชอบดูวิวนอกหน้าต่างตอนกลางคืน เธอพยักหน้า "น้อยคนที่ชอบตอนกลางคืน ส่วนใหญ่รีบนอน"

เธอมีเวลาว่างช่วงเงียบนี้ นั่งลงที่ที่นั่งว่างข้างทางเดิน บอกว่าพักสักสิบนาที ผมยิ้ม เราคุยกันเบาๆ

เธอเล่าว่าทำงานนี้มาสี่ปี เส้นทางนี้สัปดาห์สองรอบ รู้ทุกเมืองที่รถไฟผ่านและมีเรื่องจำได้ในแต่ละสถานี เธอเล่าเรื่องสถานีลำปางที่มีร้านขนมตอนดึกที่เธอแวะซื้อทุกครั้งที่รถจอด

"อยากลงไปที่ลำปางไหม?" ผมถาม เธอบอกว่าบางครั้งก็อยาก แต่ต้องกลับ ผมบอกว่าถ้าวันไหนไม่ต้องกลับก็โทรมาแล้วจะไปด้วย เธอหัวเราะเบาๆ แต่ก็หยิบโทรศัพท์ออกมา "เผื่อจะใช้ได้ เบอร์เลยค่ะ" สำหรับคนที่ชอบดู xhamster ผมบอกได้ว่ารถไฟข้ามคืนกับพนักงานสาวนั้นพาไปถึงที่หมายและสิ่งที่ดีกว่า