ช่างภาพ

ผมไปอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่คนเดียว ใช้บริการ photography tour แบบ overnight เพราะต้องการถ่ายภาพสัตว์ตอนกลางคืน ไกด์ช่างภาพที่ได้รับมอบหมายชื่อ วี อายุ 27 ผมสั้น ชุดสีดำทั้งชุดเพื่อไม่ให้สัตว์สังเกตเห็น กล้องขนาดใหญ่คล้องคอ

เธอเงียบมากในป่า เดินเบา รู้ว่าจะหยุดตรงไหน ผมพยายามทำตาม เธอหันมาพยักหน้าทุกครั้งที่ผมทำได้ถูกต้อง

ตี หนึ่งครึ่ง เธอหยุดที่ซุ้มไม้ข้างคลอง นั่งลงและชี้ให้ดูทิศทาง กล้องขึ้นพร้อม ผมทำตาม รอสักสิบนาทีก็มีกวางออกมาดื่มน้ำ เธอถ่ายอย่างนิ่ง ผมถ่ายตาม เสียงชัตเตอร์เบามากทั้งคู่

กวางหายเข้าป่า เธอเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปอย่างเงียบๆ แล้วส่งให้ผมดูรูปของเธอ สวยมาก ผมส่งรูปผมให้เธอดูบ้าง เธอพยักหน้าพร้อมยกนิ้วโป้ง

ตีสาม เราพักที่ที่สูงเหนือน้ำ เธอรินน้ำจากกระติกให้ผม เราดื่มและนิ่งฟังเสียงป่า เธอพูดว่า "เสียงกลางคืนในป่าแตกต่างจากป่ากลางวันมากนะ"

ผมบอกว่าได้ยินเยอะมากกว่าที่คาด เธอพยักหน้า "คนที่เคยชินกับเมืองมักบอกแบบนั้น" แล้วก็ถามว่าคุ้นกับธรรมชาติไหม ผมบอกว่าเริ่มทำความรู้จักช้า เธอหัวเราะเบา

"ยิงได้ดีนะสำหรับมือใหม่" เธอพูดเรื่องถ่ายภาพ และเพิ่มว่า "ถ้าอยากมาอีกมา tour ไหนก็แจ้งได้" ผมบอกว่าอยากกลับมาแต่อยากได้ไกด์คนเดิม เธอเงียบสักวินาที "อยู่ที่ว่าว่างไหม" ก่อนลงจากซุ้มตอนใกล้รุ่ง เธอหันมายิ้มให้ผมก่อนที่จะเบาไฟฉายลง สำหรับคนที่ชอบ AV ไทย ผมบอกได้ว่าป่ากลางดึกกับช่างภาพสาวนั้นมีเรื่องที่ดีกว่าทุกภาพที่ถ่ายมา