เรื่องเสียว

ผมไปร้านอาหารฝรั่งเศสคนเดียวเพื่อฉลองวันเกิดตัวเอง โต๊ะเดี่ยวริมหน้าต่าง สั่งไวน์ขวดเดียว โซมเมลิเยร์ที่มาแนะนำชื่อ แคท อายุ 28 ชุดสีดำ ผ้าเช็ดผ่าน ผมมัดเรียบ เธอดูกระบวนการทุกอย่างอย่างมีระเบียบ

"ฉลองอะไรคะ?" เธอถามหลังเห็นผมนั่งคนเดียวกับเค้กชิ้นเล็กที่ขอมาจากครัว ผมบอกว่าวันเกิด เธอยิ้มแล้วถามว่าชอบไวน์ประเภทไหน ผมเล่าไม่กี่อย่างที่รู้ เธอรับฟังแล้วแนะนำขวดหนึ่ง

เธอเปิดขวดอย่างชำนาญ เทให้ชิมเบาๆ ก่อน รอให้ผมชิมและอธิบายว่ารู้สึกยังไง ผมพยายามอธิบาย เธอฟังอย่างจริงจัง ไม่หัวเราะแม้ผมใช้คำไม่ถูก

"รสชาติที่คุณบอกตรงเลยค่ะ แค่ใช้คำต่างกันเล็กน้อย" เธอพูด อธิบายให้ฟังว่าสิ่งที่ผมรู้สึกเรียกว่าอะไรในภาษาไวน์ ผมสนใจมากและถามต่อ เธอก็เล่าต่อ

ตอนเก็บจาน เธอแวะมาถามว่าไวน์เป็นยังไงบ้าง ผมบอกว่าดีที่สุดที่เคยดื่ม เธอดูพอใจ ถามว่าวันเกิดมาคนเดียวทุกปีไหม ผมบอกว่าปีนี้คนแรก เธอพยักหน้าในแบบที่เข้าใจ

ก่อนผมจ่ายเงิน เธอมาพร้อมแก้วสองใบ หยิบขวดที่เปิดไปแล้วเทอีกสองแก้ว แล้วก็วางแก้วหนึ่งไว้ตรงข้ามแล้วนั่งลง "เหลืออีกนิดหน่อย ทิ้งก็น่าเสียดาย" เธอพูดเบาๆ ผมยิ้ม

เราชิมไวน์ที่เหลือสองคน เธอเล่าเรื่องไวน์ที่ชอบที่สุดที่เคยชิม เรื่องเดินทางไปเยี่ยมชมไร่ไวน์ ผมเล่าเรื่องไม่กี่อย่างที่รู้เรื่องเหล้า เธอฟังทุกอย่างในแบบที่ทำให้อยากพูดต่อ

ร้านเริ่มวางของก่อนปิด เธอลุกไปและหันกลับมา "Happy Birthday นะคะ" ผมถามว่าถ้าอยากเจอกันนอกจากที่นี่จะเป็นไรไหม เธอเงียบสักวินาที แล้วก็หยิบปากกาออกมาเขียนเบอร์ที่แผ่นกระดาษข้างขวด "ไวน์ที่บ้านผมก็มีนะคะ" สำหรับคนที่ชอบ ดูหนังเอ็ก ผมบอกได้ว่าโซมเมลิเยร์สาวรู้จักรสชาติที่ดีในทุกความหมาย

บริษัทผม release ซอฟต์แวร์ version ใหญ่วันจันทร์ วันศุกร์คืนก่อน release ทั้งทีมต้องทดสอบรอบสุดท้าย วิศวกร QA ที่รับผิดชอบ test รุ่นนี้ชื่อ พีม อายุ 26 ทำงานทีมเดียวกันมาสองเดือน เธอหา bug ได้เร็วและแม่นยำมากกว่าใคร

ทีมส่วนใหญ่กลับหลังสามทุ่ม ผมอยู่แก้ bug ที่เธอรายงานมา เธออยู่ test ต่อ เราสองคนในออฟฟิศเงียบ

"แก้ของหมายเลข 47 เสร็จแล้ว" ผมบอกผ่าน Slack เธอ reply ว่า test ใหม่แล้ว pass ทันที ผม reply กลับไปว่า "เร็วมากเลย" เธอตอบว่า "เพราะรู้ว่าต้องดูตรงไหน"

ตีหนึ่ง ผมเดินไปที่โต๊ะเธอเพื่อถามบางอย่างโดยไม่ส่งข้อความ เธอนั่งอยู่หน้าสองจอ ดูรายงาน test ไปด้วยกินบะหมี่สำเร็จรูปไปด้วย

"กินด้วยกันไหม?" เธอถามพร้อมยกถ้วยสองใบขึ้นมา ผมพยักหน้าแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ข้าง ผมบอกว่า bug ส่วนใหญ่แก้แล้ว เธอบอกว่ายังมีอีกสามตัวที่ต้องตรวจ

เราทำงานต่อด้วยกัน ผมแก้เธอ test ผลัดกันรีบ บางครั้งก็เถียงกันเรื่อง priority ของ bug เธอพูดตรงและมีเหตุผลทุกครั้ง ผมชอบคุยงานกับเธอมากกว่าคนอื่นในทีม

ตีสาม bug สุดท้ายผ่าน เธอพิมพ์ release report เสร็จแล้วก็พิงพนักเก้าอี้ "เสร็จแล้ว" ผมลุกไปหยิบน้ำอัดลมจากตู้เย็นออฟฟิศมาสองขวด "ฉลองหน่อย" เธอรับขวดแล้วก็ยกชนขวดผม

"ทำงานด้วยกันมาสองเดือน แต่คืนนี้รู้สึกว่าได้รู้จักกันมากกว่าตลอดสองเดือนที่ผ่านมา" เธอพูด ผมบอกว่าบางทีต้องทำงานด้วยกันตอนดึกสนิทขึ้นเร็ว เธอหัวเราะ "นั่นแหละปัญหาของออฟฟิศปกติ" เราออกจากออฟฟิศตีสี่และขึ้นแท็กซี่คันเดียวกัน สำหรับคนที่ชอบ คลิปหลุด ผมบอกได้ว่า QA engineer สาวนั้นทดสอบทุกอย่างได้อย่างละเอียดมาก

ผมเข้าร่วมทริปสำรวจถ้ำสำหรับมือใหม่ในจังหวัดเชียงรายสามวัน ไกด์นำทัพชื่อ จิน อายุ 27 ผู้เชี่ยวชาญถ้ำที่มีประสบการณ์มากกว่าใครในกลุ่ม เธอแบกอุปกรณ์หนัก เดินเร็ว และรู้ทิศทางในถ้ำมืดได้ไม่ต้องคิด

กลุ่มมีหกคน เธอนำหน้าผมเดินหลังสุดดูแลให้ไม่มีใครหลงหลัง เธอเหลือบมองหลังบ้างเพื่อเช็คว่าทุกคนตามทัน

"คุณตามทันดีเลยนะ" เธอบอกผมวันที่สอง "มือใหม่ส่วนใหญ่ช้ากว่า" ผมบอกว่าออกกำลังกายบ้าง เธอพยักหน้า "แสดงออกมาชัด"

วันที่สามฝนตกหนักระหว่างออกจากถ้ำ เธอพาหลบที่ปากถ้ำ รอจนฝนเบา กลุ่มนั่งรวมกันในที่กำบัง คนอื่นๆ หลับหมดเพราะเหนื่อย เธอนั่งเฝ้าประตูถ้ำและผมก็นั่งข้างๆ

"ไม่หลับเหรอ?" เธอถาม ผมบอกว่าตื่นตัวอยู่ เธอพยักหน้า "ดี คุยกันได้"

เราคุยกันในความมืดสลัวที่ฝนเสียงดัง เธอเล่าเรื่องถ้ำที่ประทับใจที่สุดที่เคยเข้า ถ้ำใต้น้ำในลาว ถ้ำน้ำแข็งในไอซ์แลนด์ เธอไปที่ไหนก็แล้วแต่ถ้าได้ยินว่ามีถ้ำใหม่ เธอพูดเรื่องนี้ด้วยความภาคภูมิใจ

"ไม่กลัวเหรอ? คนส่วนใหญ่กลัวมืด" ผมถาม เธอคิดสักพัก "กลัวก็มีบ้าง แต่ความมืดมันไม่ตายคน ความประมาทต่างหากที่อันตราย" ผมชอบคำตอบนั้นมาก

ฝนหยุดตีห้า กลุ่มตื่นออกเดิน เธอและผมเดินท้ายขบวนคนสุดท้าย ก่อนออกจากป่าเธอหันมาพูดเบาๆ ว่า "ถ้าอยากสำรวจถ้ำอีกครั้ง ผมรับเฉพาะกลุ่มแต่บางทีก็รับไปสองคนนะ" ผมบอกว่าสนใจ สำหรับคนที่ชอบ คลิปเย็ดxxx ผมบอกได้ว่าการสำรวจถ้ำกับนักสำรวจสาวนั้นน่าตื่นเต้นในแบบที่ลึกมาก

ผมเขียนเพลงประกอบให้โปรเจกต์ short animation ของบริษัทเล็กๆ แอนิเมเตอร์หลักชื่อ ออม อายุ 25 เราส่งไฟล์กันผ่านระบบมานานสองเดือนโดยไม่เคยเจอตัว

สัปดาห์สุดท้ายก่อนส่งงาน เธอส่งข้อความมาว่าต้องปรับ timing ของเพลงบางช่วงให้ตรงกับ animation ขอโทรคุย เราคุยกันนานชั่วโมง ฟังดูเป็นคนที่ชอบงานมากและรู้ว่าต้องการอะไร

เธอชวนมาดูก่อน render จริงที่สตูดิโอเล็กๆ ในบ้านเธอย่านบางกอกน้อย ผมไปตอนสองทุ่ม

เธอนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ล้อมรอบด้วยจอหลายอัน วาดภาพอยู่บนแท็บเล็ตกราฟิก ผมเห็นตัวละครบนหน้าจอแล้วรู้สึกว่างานดีมากกว่าที่เห็นจาก WIP clip ที่ส่งมา

"เพลงที่ปรับมาใหม่ดีขึ้นมากเลย" เธอบอกก่อนที่ผมจะพูดอะไร เธอเปิดฟังตรงช่วงที่คุยกัน ผมนั่งดูและฟัง มันออกมาลงตัวดีจริงๆ

เธอกด render final รอบดึก บอกว่าใช้เวลาสามชั่วโมง แล้วก็หันมาถามว่าอยู่รอได้ไหม ผมพยักหน้า เธอยิ้มและลุกไปทำชา

เราอยู่รอ render ด้วยกัน ดูภาพ reference ที่เธอวาดตอนออกแบบตัวละคร เธอเล่าที่มาของตัวละครแต่ละตัว บางตัวมาจากความทรงจำในเด็ก บางตัวมาจากคนที่เคยเจอ

"ตัวละครหลักมาจากใคร?" ผมถาม เธอหัวเราะนิดๆ "จากสิ่งที่อยากเป็นแต่ยังไม่กล้า" ผมฟังเข้าใจ บอกว่าคิดว่าเธอกล้ากว่าที่เธอคิดแล้ว เธอเงียบสักพักแล้วก็มองผม

Render เสร็จตีสอง เธอดูผลและพยักหน้าพอใจ "ส่งได้แล้ว" กดส่งงานและปิดจอ แล้วหันมาหาผมในที่ค่อนข้างมืด "ขอบคุณที่รออยู่ด้วยนะ" สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมบอกได้ว่าการรอ render ด้วยกันในบ้านแอนิเมเตอร์สาวนั้นสนุกกว่าทุก animation ที่เคยดู

ผมเข้าร่วมสัมมนาการลงทุนที่โรงแรมใจกลางเมือง วิทยากรคนหนึ่งชื่อ มาย อายุ 28 นักวิเคราะห์ตลาดทุนที่บริษัทหลักทรัพย์ชื่อดัง เธอพูดได้ชัดและตรงประเด็น ไม่มีศัพท์เกินจำเป็น

ผมนั่งแถวหน้าและถามคำถามหลายข้อ เธอตอบทุกอย่างอย่างตรงๆ ไม่หลบคำถามยาก บางคำตอบทำให้ผู้เข้าร่วมคนอื่นฮือฮา

หลังสัมมนาเธอยังอยู่ตอบคำถามกลุ่มเล็กๆ ผมรอและถามคำถามสุดท้ายเมื่อทุกคนออกไปแล้ว เธอตอบละเอียดกว่าที่อยู่ในกลุ่ม

"คุณถามคำถามดีมากนะคะ" เธอพูด "ส่วนใหญ่ถามเรื่องที่อยู่ในสไลด์อยู่แล้ว" ผมบอกว่าอยากรู้สิ่งที่ไม่อยู่ในสไลด์ เธอยิ้มกว้าง

เธอชวนไปกินข้าวเย็นข้างนอก บอกว่าหิวและยังมีเรื่องน่าสนใจอีกมาก ผมเห็นด้วยทันที เราไปร้านอาหารญี่ปุ่นเล็กๆ ใกล้โรงแรม

เธอวางหน้ากากวิทยากรลงและคุยเหมือนคนธรรมดา เล่าว่าตอนเริ่มทำงานโดนประมาทเพราะเป็นผู้หญิง แต่ผลงานพิสูจน์ตัวเองมาตลอด ผมฟังและนับถือมาก

"วิเคราะห์คนได้เหมือนวิเคราะห์หุ้นไหม?" ผมถาม เธอคิดสักพัก "ได้บ้างแต่คนมี variable เยอะกว่ามาก และไม่มี data historical ให้อ้างอิง" เธอหัวเราะ

ผมบอกว่าดีแล้วที่ predict ยากกว่า เธอถามว่าทำไม ผมบอกว่าเพราะสิ่งที่ predict ไม่ได้บางทีน่าสนใจกว่า เธอวางตะเกียบลงแล้วมองผมนานกว่าปกติ "ไม่เคยมีใครตอบแบบนั้น" สำหรับคนที่ชอบ คลิปโป๊ไทย ผมบอกได้ว่านักวิเคราะห์หุ้นสาวนั้นให้ผลตอบแทนที่ดีกว่าทุกหุ้นที่เคยซื้อ

ผมไปอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่คนเดียว ใช้บริการ photography tour แบบ overnight เพราะต้องการถ่ายภาพสัตว์ตอนกลางคืน ไกด์ช่างภาพที่ได้รับมอบหมายชื่อ วี อายุ 27 ผมสั้น ชุดสีดำทั้งชุดเพื่อไม่ให้สัตว์สังเกตเห็น กล้องขนาดใหญ่คล้องคอ

เธอเงียบมากในป่า เดินเบา รู้ว่าจะหยุดตรงไหน ผมพยายามทำตาม เธอหันมาพยักหน้าทุกครั้งที่ผมทำได้ถูกต้อง

ตี หนึ่งครึ่ง เธอหยุดที่ซุ้มไม้ข้างคลอง นั่งลงและชี้ให้ดูทิศทาง กล้องขึ้นพร้อม ผมทำตาม รอสักสิบนาทีก็มีกวางออกมาดื่มน้ำ เธอถ่ายอย่างนิ่ง ผมถ่ายตาม เสียงชัตเตอร์เบามากทั้งคู่

กวางหายเข้าป่า เธอเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูรูปอย่างเงียบๆ แล้วส่งให้ผมดูรูปของเธอ สวยมาก ผมส่งรูปผมให้เธอดูบ้าง เธอพยักหน้าพร้อมยกนิ้วโป้ง

ตีสาม เราพักที่ที่สูงเหนือน้ำ เธอรินน้ำจากกระติกให้ผม เราดื่มและนิ่งฟังเสียงป่า เธอพูดว่า "เสียงกลางคืนในป่าแตกต่างจากป่ากลางวันมากนะ"

ผมบอกว่าได้ยินเยอะมากกว่าที่คาด เธอพยักหน้า "คนที่เคยชินกับเมืองมักบอกแบบนั้น" แล้วก็ถามว่าคุ้นกับธรรมชาติไหม ผมบอกว่าเริ่มทำความรู้จักช้า เธอหัวเราะเบา

"ยิงได้ดีนะสำหรับมือใหม่" เธอพูดเรื่องถ่ายภาพ และเพิ่มว่า "ถ้าอยากมาอีกมา tour ไหนก็แจ้งได้" ผมบอกว่าอยากกลับมาแต่อยากได้ไกด์คนเดิม เธอเงียบสักวินาที "อยู่ที่ว่าว่างไหม" ก่อนลงจากซุ้มตอนใกล้รุ่ง เธอหันมายิ้มให้ผมก่อนที่จะเบาไฟฉายลง สำหรับคนที่ชอบ AV ไทย ผมบอกได้ว่าป่ากลางดึกกับช่างภาพสาวนั้นมีเรื่องที่ดีกว่าทุกภาพที่ถ่ายมา

ผมเข้าร่วมทริปขึ้นดอยอินทนนท์สองวันหนึ่งคืน ไกด์ชื่อ ฟ้า อายุ 26 เธอรูปร่างเล็กแต่แบกของได้หนักกว่าคนในกลุ่มสองเท่า ก้าวเดินสม่ำเสมอ ไม่รีบไม่ช้า เป็นจังหวะที่สามารถขึ้นได้ทั้งวัน

กลุ่มมีแปดคน เธอดูแลทุกคนอย่างทั่วถึง แต่ผมสังเกตว่าเธอมักเดินห่างมาคุยด้วยเป็นระยะ อาจเป็นเพราะผมเดินท้ายสุดและเธอตรวจสอบ

คืนที่ค่าย กองไฟติดกลางค่าย คนในกลุ่มนั่งรอบๆ เธอนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง ผมไปนั่งข้างๆ เธอส่งถ้วยชาให้โดยไม่ถาม "รู้ว่าต้องการ" เธอพูด

เราคุยกันในขณะที่คนอื่นๆ เข้าเต็นท์ทีละคน เธอเล่าเรื่องดอยนี้ในหน้าต่างๆ ฤดูหนาวมีน้ำค้างแข็ง ฤดูฝนมีหมอกตลอดวัน ฤดูร้อนอากาศใสแต่ลมแรง เธอรู้จักดอยนี้ในทุกอารมณ์

"ขึ้นมาแล้วกี่ครั้ง?" ผมถาม เธอคิดนักแล้วบอกว่าไม่ได้นับแล้วตั้งนานแล้ว "มากกว่าสองร้อยครั้งแน่ๆ" ผมบอกว่าแสดงว่าชอบดอยนี้มาก เธอพูดว่า "ชอบทุกดอยนะ แต่ที่นี่มันรู้สึกเหมือนบ้าน"

คนสุดท้ายเข้าเต็นท์แล้ว เหลือผมกับเธอกับกองไฟที่ค่อยๆ เล็กลง เธอไม่รีบดับไฟหรือเช็คเต็นท์ แค่นั่งมองไฟ

"ปกติอยู่รอดูไฟทุกคืนไหม?" ผมถาม เธอส่ายหัว "ส่วนใหญ่รีบนอนเพราะพรุ่งนี้เหนื่อย" ผมถามว่าคืนนี้ต่างอะไร เธอหันมามองผม "ยังไม่อยากเข้าเต็นท์" คืนนั้นเราอยู่ข้างกองไฟจนมันดับสนิท สำหรับคนที่ชอบดู คลิปxxx ผมบอกได้ว่าคืนบนดอยกับไกด์สาวนั้นอุ่นกว่าไฟทุกกอง

ผมถึงเชียงใหม่ตีสองเพราะรถไฟช้า โรงแรมบูติกเล็กๆ ใจกลาง old city ที่จองไว้ ผมแจ้งล่วงหน้าว่าจะ check in ดึก ผู้จัดการที่รับผมชื่อ เมย์ อายุ 28 ยังตื่นอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์ไม้

โรงแรมเงียบสนิท มีแค่เสยงจิ้งหรีด เธอยิ้มต้อนรับเหมือนเพิ่งมาทำงานกะเช้า ไม่ดูง่วงนอนเลย ผม check in เสร็จเร็ว เธอพาขึ้นห้องด้วยตัวเอง

"โรงแรมเล็กเราไม่มีพนักงานดึกเยอะ แต่ทุกอย่างพร้อมเสมอค่ะ" เธอบอกระหว่างเดิน เปิดห้องให้ดู แนะนำทุกอย่างในห้องโดยไม่เร่ง

ห้องสวยมาก มีกลิ่นดอกไม้แห้งเบาๆ ผ้าปูที่นอนใหม่ หน้าต่างมองเห็นวัดข้างๆ รู้สึกว่าคนทำโรงแรมนี้ใส่ใจทุกรายละเอียด ผมบอกเธอว่าสวยมาก เธอดูขอบคุณจริงๆ

"คุณออกแบบเองไหม?" ผมถาม เธอบอกว่าร่วมดีไซน์กับสถาปนิก แต่แนวคิดทุกห้องมาจากเธอ "อยากให้ทุกห้องมีเรื่องเล่า" เธอพูด

ผมถามเรื่องเรื่องของห้องผม เธออธิบายว่าห้องนี้ inspired จากบ้านของคนเฒ่าชาวล้านนาที่เธอไปเยี่ยมตอนเด็ก รูปทรงไม้ ผ้าลายซอยเล็กๆ ทุกอย่างมีที่มา

เธอลาออกไป แต่ผมเปิดประตูตามออกมาที่ระเบียงบอกว่า "อยากดูวัดตอนกลางคืนได้ไหม?" เธอหันมาประหลาดใจ แล้วก็มองออกไปที่วัด "ห้ามเข้าตอนนี้ค่ะ แต่ดูจากระเบียงนี้ได้"

เธออยู่ที่ระเบียงกับผมสักพัก เล่าเรื่องวัดนั้น เรื่องย่านนี้ เรื่องเชียงใหม่ที่เธอเกิดและโตและไม่เคยอยากออกไป ผมฟังและถามต่อ เธอชอบที่ผมสนใจ ไม่ได้ถามแบบนักท่องเที่ยว สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่าโรงแรมบูติกดึกในเชียงใหม่มอบสิ่งที่ดีกว่าเตียงนอน

ผมฟัง podcast ด้านเทคโนโลยีของ อาม มาสองปี เธออายุ 26 เสียงชัด ถามคำถามได้คมคาย แต่ก็มีอารมณ์ขันในจังหวะที่ถูก เธอโพสต์ใน Patreon ว่ารับสมัครสปอนเซอร์รายใหม่ ผมเป็นตัวแทนบริษัทที่อยากสนับสนุน

เราโทรคุยเรื่องรายละเอียดก่อน เธอโปร่งใสมาก บอกตรงว่า podcast ของเธอไม่รับ sponsor ที่กระทบ editorial independence เธอถามว่าบริษัทผมโอเคไหม ผมบอกว่าโอเค เธอตอบว่า "งั้นคุยกันได้"

เราตกลงและนัดไปที่ห้องบันทึกเสียงเธอในคอนโดย่านรัชดา เธออยู่ทำงานอยู่แล้ว ห้องเล็กกันเสียงรบกวน ไมค์ขนาดใหญ่ โน้ตบุ๊คเปิดอยู่

"กำลังซ้อมอยู่ก่อนบันทึกจริง รอแป๊บนะคะ" เธอบอก เปิดหูฟังและพูดกับไมค์ ผมนั่งฟังจากข้างนอกห้องกระจก

เธอเสียงต่างจากในพอดแคสต์เล็กน้อย เป็นธรรมชาติกว่า หัวเราะและพลาดคำแล้วเริ่มใหม่ ผมชอบเวอร์ชั่นนี้มากกว่า

หลังบันทึกเธอออกมาจากห้อง "แปลกไหมที่เห็นโฮสต์ podcast ซ้อม?" เธอถาม ผมบอกว่าไม่แปลก แต่ชอบเวอร์ชั่นซ้อมกว่า เธอดูงงอยู่ครู่หนึ่งก่อนถาม "ทำไม?"

ผมบอกว่าเวอร์ชั่นซ้อมมีตัวจริงของเธอมากกว่า เธอนิ่งสักพักแล้วพูดว่า "ส่วนใหญ่คิดว่าตัวจริงของผมอยู่ในไมค์แล้ว" ผมบอกว่าคงไม่ใช่ทั้งหมด เธอมองผมในแบบที่ใคร่รู้

เราคุยกันเรื่องงาน แต่ก็คุยเรื่องอื่นด้วยนาน ก่อนออกเธอถามว่าอยากมาฟังตอนบันทึกจริงในสัปดาห์หน้าไหม "สิ่งที่เห็นคืนนี้ก็ให้คุณคนเดียวแล้ว" สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ผมบอกได้ว่าโฮสต์ podcast สาวนั้นมีเสียงที่ดีทั้งในไมค์และนอกไมค์

ผมเขียนบทความเกี่ยวกับมรดกสถาปัตยกรรมเก่าในกรุงเทพ ผ่านมูลนิธิอนุรักษ์ได้ติดต่อสถาปนิกที่ทำงานในสาขานี้ชื่อ ลดา อายุ 29 เธอทำงานอนุรักษ์อาคารสมัยรัชกาลที่ห้าถึงหกมาหลายโครงการ

เราเจอกันที่ออฟฟิศเธอเพื่อให้ข้อมูลสำหรับบทความ เธอมีแผนที่เก่า ภาพถ่าย และเอกสารที่รวบรวมมาหลายปี อธิบายทุกอย่างอย่างละเอียดและใจเย็น

"ถ้าอยากเห็นจริงๆ ต้องไปดูที่อาคาร" เธอพูด "ภาพถ่ายไม่ได้อารมณ์เท่าการอยู่ในนั้น" ผมบอกว่าสนใจมาก เธอนัดคืนวันพฤหัสบดีพาไปดูอาคารที่กำลังสำรวจอยู่ย่านบางรัก

อาคารสองชั้นเก่ามากจากยุค ร.5 เธอมีกุญแจเข้า เราเดินในอาคารที่ว่างเปล่า มีแสงไฟพกพาของเธอส่องบอก ผมเห็นงานไม้ฝ้าเพดาน ลวดลายปูนปั้น หน้าต่างกรอบไม้เก่า

เธออธิบายทุกรายละเอียด รู้ว่าชิ้นไหนน่าจะช่างฝีมือจากที่ไหน ยุคไหน เธอแตะผนังเบาๆ บางจุดราวกับทักทาย ผมสังเกตและถามว่าแตะทำไม เธอหัวเราะ "นิสัยแย่ของนักอนุรักษ์ รู้สึกว่าอาคารมันสื่อสารผ่านการสัมผัส"

เราขึ้นไปชั้นสองที่บันไดไม้สั่นเบาๆ เธอรู้ว่าก้าวไหนต้องระวัง ผมเดินตามแบบที่เธอบอก จากระเบียงชั้นสองมองเห็นแม่น้ำเจ้าพระยา

"คุณมองเห็นอะไร?" เธอถาม ผมอธิบายว่าเห็นบ้านเก่าในซอย ร้านรวง แม่น้ำ เธอพยักหน้า "มีคนเห็นตึกนี้มาร้อยปีแล้ว แต่ตอนนี้จะมีน้อยลงทุกที" เสียงเธอมีความเศร้าเล็กๆ ผมวางมือบนราวระเบียงข้างๆ มือเธอ เธอไม่ขยับ สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่าอาคารเก่าในกรุงเทพยามดึกนั้นงดงามและนำไปสู่สิ่งที่ดีงาม