โรงแรมบูติก

ผมถึงเชียงใหม่ตีสองเพราะรถไฟช้า โรงแรมบูติกเล็กๆ ใจกลาง old city ที่จองไว้ ผมแจ้งล่วงหน้าว่าจะ check in ดึก ผู้จัดการที่รับผมชื่อ เมย์ อายุ 28 ยังตื่นอยู่คนเดียวที่เคาน์เตอร์ไม้

โรงแรมเงียบสนิท มีแค่เสยงจิ้งหรีด เธอยิ้มต้อนรับเหมือนเพิ่งมาทำงานกะเช้า ไม่ดูง่วงนอนเลย ผม check in เสร็จเร็ว เธอพาขึ้นห้องด้วยตัวเอง

"โรงแรมเล็กเราไม่มีพนักงานดึกเยอะ แต่ทุกอย่างพร้อมเสมอค่ะ" เธอบอกระหว่างเดิน เปิดห้องให้ดู แนะนำทุกอย่างในห้องโดยไม่เร่ง

ห้องสวยมาก มีกลิ่นดอกไม้แห้งเบาๆ ผ้าปูที่นอนใหม่ หน้าต่างมองเห็นวัดข้างๆ รู้สึกว่าคนทำโรงแรมนี้ใส่ใจทุกรายละเอียด ผมบอกเธอว่าสวยมาก เธอดูขอบคุณจริงๆ

"คุณออกแบบเองไหม?" ผมถาม เธอบอกว่าร่วมดีไซน์กับสถาปนิก แต่แนวคิดทุกห้องมาจากเธอ "อยากให้ทุกห้องมีเรื่องเล่า" เธอพูด

ผมถามเรื่องเรื่องของห้องผม เธออธิบายว่าห้องนี้ inspired จากบ้านของคนเฒ่าชาวล้านนาที่เธอไปเยี่ยมตอนเด็ก รูปทรงไม้ ผ้าลายซอยเล็กๆ ทุกอย่างมีที่มา

เธอลาออกไป แต่ผมเปิดประตูตามออกมาที่ระเบียงบอกว่า "อยากดูวัดตอนกลางคืนได้ไหม?" เธอหันมาประหลาดใจ แล้วก็มองออกไปที่วัด "ห้ามเข้าตอนนี้ค่ะ แต่ดูจากระเบียงนี้ได้"

เธออยู่ที่ระเบียงกับผมสักพัก เล่าเรื่องวัดนั้น เรื่องย่านนี้ เรื่องเชียงใหม่ที่เธอเกิดและโตและไม่เคยอยากออกไป ผมฟังและถามต่อ เธอชอบที่ผมสนใจ ไม่ได้ถามแบบนักท่องเที่ยว สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่าโรงแรมบูติกดึกในเชียงใหม่มอบสิ่งที่ดีกว่าเตียงนอน